Zoals haar eigen song het beschrijft: "Roses may be red and violets may be blue, but you can see those flowers any time you like; I'm only here once in a blue moon.", is Meagan een vrouwelijke artiest met een aantrekkelijke stijl die haar eigen is. In een industrie waar homogene popsterren, rages en loze teksten de norm lijken te zijn, streeft deze self-made en veelzijdige muzikante er onvermoeid naar om een boodschap van hoop, geloof, alledaagse observaties van goddelijkheid en haarzelf over te brengen. Haar fascinatie voor de natuur geeft haar ruimte om het leven en liefde uit onverwachte gezichtspunten te ervaren, wat zijn weerslag heeft in haar teksten (haar nummer “An Argument with the Moon” is bijvoorbeeld geschreven vanuit het perspectief van de maan).
  Door het in elkaar laten vloeien van blues met oorspronkelijke en zuidelijke rock heeft Meagan de beschikking over een brede muzikale artisticiteit. Bij het beleven van Meagans geluid hoor je sporen van invloedrijke zangeressen zoals Sheryl Crow en Fiona Apple. Juist door het combineren van deze stijlen met legendarische geluiden van gitaristen als Shuggie Otis, Jimi Hendrix en de Altman Brothers wordt Meagan’s meesterlijke beheersing van zowel haar stem als haar instrument duidelijk.
Meagen staat vaak perplex van hoe haar nummers vorm krijgen. Terwijl ze aan de woorden van Neil Young refereert: “You just have to provide a home for them and let them come", wordt duidelijk dat zij meer geïnteresseerd is in haar expressie dan in al de hypes die erop zouden kunnen volgen.
Afkomstig van de “Show-Me-State” (St. Louis, Missouri om precies te zijn) dankt Meagan veel van haar muzikale zoektocht aan de creatieve opvoeding die zij heeft genoten. Op vijf jarige leeftijd kreeg zij al pianoles en al senl daarna stapte ze over naar gitaar. Met haar kennis van muziek en gitaar in de hand herinnert ze zich dat ze meestentijds bezig was met het componeren van liedjes en het schrijven van liedteksten. Op zeventienjarige leeftijd gaf zij zonder enige reserve acoustische voorstellingen op school en overal in de stad.
 In 2000 formeerde zij haar eerste band, met een slim woordgrapje genaamd “Out of the Tubb”. Daar, in Colombia, Missouri, kreeg ze de smaak te pakken van het live optreden in zalen als The Music Café en Mojo’s. Vanaf die tijd was Meagan’s wens geboren om te volharden in haar artistieke visie welke haar overal zou brengen.
Inmiddels is Meagan uitgegroeid tot een artiest die al op vele podia heeft gestaan.
In de USA was ze daarnaast al als ‘featured artist’ te horen in Loris Lowe's Local Licks Live Show en de Dudley and Bob show.
De veel betekenende song "You Can't Have it Both Ways" (van haat "Color Outside album) is te horen in de soundtrack van "2 AM", een film die in premiere ging op het SXSW film festival in 2006.
M
eagan speelde ook inPapa Mali's 2006 South Austin Music Reunion, waar zij een kerstlied moest coveren met niemand minder dan Papa Mali zelf.
Ze won met haar band een spot om te openen voor Willie Nelson in The Backyard en kreeg tevens een record deal op Willie's label Pedernales Records. Inmiddels is het eerste full length album ‘Beautiful Noise’ op dit label verschenen. |
