Joe Price is een goed voorbeeld van hoe je alles eerst op de juiste manier leert - slide techniek, het bestuderen van de masters - om vervolgens met al die regels breekt om je eigen muziek te gaan maken.
De muziek van Joe Price die rechtstreeks uit het hart komt raakt je overal. Het aanhoudend gedreven ritme, het bijbehorende stampen met de voeten, de versplinterende, trillende slide runs op het fred board en dan die stem - een intens, kwellend mirakel lijkend op de geest van je voorouders - en dat allemaal samengevoegd tot een blues tornado die je kan raken en die de hele dansvloer op stelten zet alsof het een achtmans showband betreft.
En hoewel Price leeft in de klassieke blues standaards alsof het zijn favoriete shirts zijn, is zijn eigen diepgaande en gevarieerde verzameling van originele muziek zo formidabel - en zo grondig doordrongen van de mysteries van het leven - dat de Grammy genomineerde singer/songwriter Greg Brown naar Joe refereert als 'The Buddha'.
  Begonnen met The Rocket 88s (tot 1974) en daarna spelend bij de legendarische Mother Blues van 1975 tot 1981 speelt Joe bijna non-stop. Gedurende deze periode stonden zij elke dag op het podium en openden ze verscheidene shows van artiesten als Muddy Waters, Koko Taylor, Clifton Chenier, Sonny Terry & Brownie McGee en James Cotton.
In 1982 verhuisde Joe naar Noordoost Iowa waar hij niet alleen zijn broers trailer kreeg om in te wonen maar - veel belangrijker - hij dichtbij Waukon was, de woonplaats van een mooie, jonge blues artieste genaamd Vicky Ewing die onder zijn aandacht was gekomen tijdens een solo gig het jaar daarvoor.
Sinds de eerste ontmoeting deelden Vicki en Joe de stage met elkaar en in 1987 treedden zij in het huwelijk. Het echtpaar ging een mooie muziektoekomst tegemoet waarbij zij onder andere de shows openden van artiesten als John Lee Hooker, Willie Dixon, Homesick James, Honeyboy Edwards, Louisiana Red, The Reverend Al Green, Greg Brown en Iris DeMent.
In 2002 werd Joe Price opgenomen in de Iowa Blues Hall Of Fame in Des Moines. Joe was ook een van de finalisten in de Blues Foundation's 'International Blues Challenge 2006', gehouden in Memphis, Tennessee. Zijn flamoyante, distinctieve gebruik van de Reso-Lectric gitaar bezorgde hem showcases in de laatste twee National Guitar Co. catalogi. In 2008 ontving hij een endorsement van Greg Bennett, gitaars gefabriceerd door de Samick Company, 's-werelds grootste producent van muziekinstrumenten. |
